.. en iyi arkadaş kitap ..
Anlamlı soru sorabilmek bilmeyi gerektirir. Bilmek için okumak gerekir. Okumak birikimi gerektirir. Okumak iyidir .... Bilinçli okuyan en sonunda yazmayı başarabilir ....
18 Kasım 2026 Çarşamba
16 Kasım 2026 Pazartesi
Babam Sultan Abdühamid*
Önsöz
Ben, Ayşe Osmanoğlu, İkinci Abdülhamid’in onuncu evladı ve kızlarının altıncısı olarak 1887’de İstanbul’da, Yıldız Sarayı’nda dünyaya geldim. Annem, Mişfika Dördüncü Kadınefendi’dir.
Gözlerimi hayata açtığım günden bu âna kadar tatlı ve mesut günler yaşadığım acı ve elemli zamanlar da geçirdim. Her insan gibi, saadetle felaketi yapan ve talih denilen takdire inanıyorum. Hakiki bir Türk terbiyesi ve sağlam bir dinî itikad ile büyüdüm. Türk oğlu Türk Osman Gazi neslinden geldiğimi hiçbir zaman unutmadım ve ecdadımın memlekete, millete yaptıkları hizmetlerden doğan iftiharı daima kalbimde taşıdım.
Otuz seneye yakın, aziz batanın hasret acısıyla Fransa’da meyus bir hayat geçirdikten sonra sevgili memleketime kavuşmuş olmaktan dolayı kendimi ne kadar bahtiyar hissettiğimi söylemek ihtiyacındayım. Bu büyük sevince Cumhuriyet hükümetimizin adalet ve şefkatiyle nail olduğumuz için şükranlarımı arz etmeyi bir vecibe sayıyorum.
Ailemizin genci ve ihtiyarı, bu otuz senelik zaman içinde Türk milletinin selâmet ve saadetine dua etmeyi hayat düsturu saymışlar, Türk oğlu Türk olduklarını unutmayarak mukadderata tâbi olmuşlardır.
Hatıralarımı yazmaktan maksadım sevgili milletime bir küçük yadigâr bırakmak, sarayda geçen hususi hayatımızı hikâye etmek ve tarihimizin son dönemlerinde yaşadığım ve şahit olduğum vukuatı bildirmekle ufak bir hizmette bulunmak arzusudur.
... ..Kaplanın Sırtında*
Kaplanın Sırtında
Bu kitapta, Selanik sürgünü boyunca II.Abdülhamid ve ailesine bakan, sabık sultanla her gün görüşmüş olan Askeri Hekim Atıf Hüseyin Bey’in anılarından yararlandım. onun tuttuğu günlüklerin Metin Hülagü tarafından derlemesinin yanı sıra tarihi olaylara ilişkin pek çok farklı kaynağı da inceledim. Mesela “öldükten sonra sünnet edilen Ermeniler” bahsi, dönemin Zaptiye Nazırı Hüseyin Nâzım Paşa’nın hatıratından alınmıştır.
Tarihimizin en önemli dönem noktalarından birisi olan ideolojik ve sığ kamplaşmalarından uzak bir biçimde ele alıp, o devrin ruhunu ve zihniyetini yansıtmaya çalıştım.
… ..
Doğar doğmaz kaplanın sırtına koymuşlar beni, diye düşünüyor, şehzadelerin kaderi bu, kaplanın sırtında büyümek; herkesin gözünü kamaştıracak bir kuvvet ve kudret gösterisi, kaplan gibi muhteşem bir yaratığa egemen olma duygusu, yırtıcı hayvanın sırtındaki çelik adalelerinin gergin kıpırtılarını bacaklarının altında hissetmek, herkesin korktuğu zalim bakışlı ölüm makinesinin efendisi olmanın verdiği doygunluk , ayrıcalık, üstünlük, tanrılık ama bir yandan da korku. Evet korku . Zaman zaman sırtından aşağı ıslak bir yılan kayıyormuş gibi tepeden tırnağa titreten soğuk bir ürperti.
Şehzadelerin çoğu öldürülmeye yazgılı olarak doğar, diye düşünüyor, bizim ailede, dudağında anasından emdiği süt dururken on sekiz ağabeyi ile birlikte boğdurulan bebeklere rastlanmadı mı, padişah olamayan yüzlerce şehzadenin boyunlarına ibrişim dolanmadı mı? Yaşamasına izin verilenler bile şimşirliğe hapsedilerek, yaklaşan her ayak sesinde celladı bekleyip kelime-
şahadet getirerek yıllarını geçirmedi mi, çoğu bu yüzden delirmedi mi, diye düşünüyor , ama bu arada kendisinin de yıllarca hepsettiği ağabeyini, kardeşlerini aklına getirmemeye çalışıyor.
… ..
... ..4 Kasım 2026 Çarşamba
Gazap Üzümleri*
Giderek seyrelen son yağmurlar Oklahoma’nın kızıl topraklarını ıslatırken, boz topraklı kesimin bir kısmına ancak değdi. Yüzeyden akan dereciklerin üstünde sabanlar hemen gidip geldi. Yine de bu kadarcık yağmur sayesinde bile mısırlar çabucak boy attı; yol kenarlarında dağınık ot kümeleri belirdi, hem koyu kızıl topraklar, hem de boz topraklar yeşil bir örtü altında görünmez oldu. Mayısın sonunda gökyüzü solgun bir renk aldı, bahar boyunca uzun süre çakılı durup kalan pamuk gibi bulutlar dağılmaya başladı. Büyüyen mısırlar üzerinde her gün kızgın güneş düşe düşe sonunda tüm yeşil sürgünlerin iki yanında kahverengiye dönüştürmeye başladı Bulutlar gözüktü, kayboldu, bir süre sonra denemekten vazgeçtiler. Otlar kendilerini koruyabilmek için yeşil renklerini koyulaştırdılar, çevreye yayılmaz oldular. Toprağın üzeri ince, sert bir kabuk bağladı. Gökyüzünün rengi ağırırken toprak da soldu, kızıl bölümler pembeleşti, boz bölümler beyazlaştı.
Yağmurun açtığı su yatakları tozlar doldurdu. Köstebekler , iri karacalar dolaşırken küçük heyelanlar başlattılar. Taze mısırların yaprakları her gün kızgın güneşi yiye yiye sertliklerini, dikliklerini kaybettiler. Önce büküldüler, sonra orta dama zayıflayınca her yaprak başını aşağıya sarkıttı. Haziran geldiğinde güneş, daha da kızdı. Mısır yapraklarındaki kahverengilikler genişledi, yaprağın tam orta damarına doğru ilerledi. Yaban otların kurudu, kendi köklerine doğru büzüldüler. Hava yoğunluğunu kaybetti, gökyüzü iyice soldu, toprak da her geçem günle birlikte beyazlaşmasını sürdürdü.
Irgatların gidip geldiği yollarda toprağı tekerler öğütüyor, at nalları dövüyordu. O zaman toprağın kabuğu çatladı, bir toz tabakası oluşturdu. Kıpırdayan her şey o tozu havaya kaldırıyordu. İnce toz tabakası yayaların beline kadar yükselirken at arabaları kenar korkuluklarının tepesine dek toza gömülüyor, otomobiller ise artlarında köpüren bir bulut bırakıyorlardı. Çok uzun sürüyordu kalkan tozun yere inmesi
Haziran yarılandığında Teksas’tan ve Meksika Körfezi tarafından koca bulutlar çıkageldi. Ağır, yağmur yüklü bulutlardı bunlar. Tarlalarda çalışan adamlar başlarını kaldırıp o bulutlara baktılar, havayı kokladılar, tek parmaklarını ıslatıp havaya kaldırarak rüzgârın yönünü anlamaya çalıştılar. ... ..