4 Kasım 2026 Çarşamba

40 Günlük Veda*

 

Gözlerimin  Gerisinde Kalan Işık

İnsan bazen geçmişe dönmeden ölmez.

… ..

Köklerden Taşan Hafıza

İnsan bazen kendine ait sandığı şeylerin, aslında ondan önce söylenmiş cümlelerin devamı olduğunu anlar

… ..

Yalnızlığının İçinde Tutunan Hayat

Bazı vedaların sesi olmaz ama bıraktığı boşluk bir ömür insanın içinde kalır

… ..

Çocukluğumun en ağır gecesi, annemin bizi terk etmek zorunda kaldığı gecedir. … ..

Ben işte o gece büyüdüm. Daha beş yaşımda. … ..

… ..

Taş Duvarların Sabahı

İçimde küçük bir çocuk hâlâ üşüyordu fakat ayaklarım beni her sabahın ilk ışığına doğru götürüyordu.

… ..

O yıllarda küçük bir çocuk olmama rağmen uykudan çok sorumlulukla, oyundan çok itaatle büyüdüm. Kendi çocukluğum, kardeşlerimin omuzlarıma düşen yükü …

… ..

Şimdi yıllar sonra bile ona kızmıyorum. Çünkü o dönemin ruhu başkaydı. … .. Ve amcam, kendi inancına, kendi zamanının doğrularınca bizi ibadete yönlendirdi…. ..

… .. erken büyümek zorunda kalan bir insan olarak hayat tutunmayı öğrendim.


Çocukluktan Delikanlılığa (1940-1955)
Kardeşlerime ekmek olsun diye kendi çocukluğumu toprağa gömüyordum; her çapa darbesi, sanki

çocukluğumdan eksilen bir güne vuruyordu.

… ..

1955’e yaklaştığımda artık genç bir adamdım. … .. Askere çağrıldığımda geriye dönüp baktım: Çocukluğumu en parlak günlerini kaybetmiştim belki ama en karanlık sabahlarda ayakta kalmayı öğrenmiştim…. ..


Askerli Dönemi(1955)

İnsan bazen en kalabalık şehirde bile memleketini bir selamın içinde bulabiliyor.

… ..

Şehir büyüdükçe gecekondular da çoğalıyordu. … ..

… ..

Harbiye’de inzibat olarak başladım görevime. … ..

…..

Köye Dönüş ve Evlilik

İstanbul'un bütün ışıkları bir araya gelse bu gülüşün yerini tutmaz

Askerlikten sonra yeniden Bingöl’e döndüm. … ..

.. ..

Ama eve dönmek, sadece köyün topraklarına ayak basmak değildi. İçimde şehir yıllarının bıraktığı bir gölge vardı. … ..

… ..

Köyümüzün en güzel kızı Azize… 

… ..


Sessizliğin Bedeli

Acaba biz kardeş değil de aynı acıya tanık üç yabancı mıydık?

!960’ların başında köy, … ..

… .. Yetim ve öksüz büyümenin verdiği o tarifsiz acı mıydı buna sebep?

… ..


Kaybolan Yılların Sessizliği

İnsan bazen kendine en çok ait olduğu insanlara uzak düşer … ..

… .. 

Şunu da soracaksın biliyorum, “Müebbet ile cezalandırıldıysan neden 13 yıl yattın?” Zaman içinde çıkan aflar sayesinde cezam 13 yıla indi.

… ..







40 Günlük Veda & Halikarnas Balıkçısı

Mehmet Selim Budan’ın Sıradışı Öyküsü

Ceres Yayınları

1.Basım,  Eylül 2026


4 yorum:

  1. Çocukluk travmalarının en büyüğü olduğunu söyleyebileceğimiz anne kaybı…. kitabın her sayfasında yer buluyor… bu duruma bir de baba kaybı da katılınca tarif edilemeyecek zor şartlar….

    YanıtlaSil
  2. Sıkıntıda olduğunu söyleyenlerin problemleri ortaya dökülse ve bunların içinden işinize gelen birini seçin dense; herkesin kendi sorununu seçeceğini düşünüyorum. Hayatta her şeyin bedeli var... gayret etmek ve emek vermenin yanına biraz da şans gerekiyor diyebiliriz.

    YanıtlaSil
  3. • Dâye (uzatmalı okunur), Türk Dil Kurumu'na (TDK) göre sütanne veya taya (çocuğa bakan, anne yerine emziren veya bakımını üstlenen kadın) anlamına gelir.
    • Kürtçe ve bazı dillerde ise doğrudan anne demektir.

    YanıtlaSil