Birlikte geçirdiğimiz seneler içinde, Filozof ile sadece üç gün küs kaldık. Benim susup bir duvar gibi olduğum zamanlar oldu. Ama Filozof bana, o üç günün haricinde hiç küsmedi. Hiç darılmadı. Hiç kırılmadı. Kırılmadıysa da-ki, onu kıracak neler neler yaptım., bunu hiç belli etmedi.
Ben, küsmenin bu kadar berbat bir şey olduğunu da bilmiyordum ayrıca. O üç günde öğrendim…
Azıcık yüz bulabilseydim eğer, hiç durmaz, daha ilk günden özür üstüne özür diler, “Hiç değilse bir kere affettiğini söyle, gömeceksen de ondan sonra beni bu sessizlikten mezara öyle göm!” derdim. Fakat o, o kadar kızmış ki, elimden bu müthiş fırtınanın dinmesini beklemekten başka bir şey gelmiyordu…
Onu daha önce de kızdırmıştım. Bana daha önce de bağırmış, iğneleyici lafları ile serseme çevirmişti. Ama bu üç günlük küslüğe sebep olan öfkesi , ne daha öncekilere benziyordu ne de ban, daha sonra Filozof’tan böyle bir şey gördüm.
Bergamot aromalı şekersiz çayını koltuğunda sakin sakin içen yaşlı kadın, duydukları karşısında birden gürleyen ve kükrerken ağzından ateşler saçan bir kaplana dönüşmüştü. Doğrusu onu bu hâle getirebilmek de maharet gerektirmiyor değil. Fakat övünülecek tarafı olmayan bir maharet bu…
-Ne yaptım dedin sen?
-Bizim sınıfta herkes aynı şeyi yaptı! Bir kişi hariç…
-Sırıtıyorsun!
-Ne?
-Sırıtıyorsun! Bunları anlatırken ağzın kulaklarına verecek kadar sırıtabiliyorsun!
-Filozof yine bilmece gibi konuşmaya başladın, farkında mısın?
-Nasıl sırıtabilirsin?
-İşte böyle!
-Senin o ağzını öyle bir yırtarım ki kulaklarına kadar. Ağzın o kadar büyür ki ağzın! Hayatının geri kalanında, bir dilim karpuzu tek ısırışta kabuğundan sıyırmak gibi bir maharet edinirsin! Kumpanyacılar seni tutarlar; köy köy, kasaba kasaba, mahalle mahalle gezdirirler. “Merkep adam geldi! Eşşek adam geldi!” diye duhuliyesi yirmi beş kuruştan çadırlarında gösteri yaptırırılar!
… ..
… ..
*Çaylak ile Filozof 3 & Özkan Öze
Ruhun Irkı Yok!
Uğurböceği Yayınları
15.Baskı: Mayıs 2025
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder