Önsöz
Ben, Ayşe Osmanoğlu, İkinci Abdülhamid’in onuncu evladı ve kızlarının altıncısı olarak 1887’de İstanbul’da, Yıldız Sarayı’nda dünyaya geldim. Annem, Mişfika Dördüncü Kadınefendi’dir.
Gözlerimi hayata açtığım günden bu âna kadar tatlı ve mesut günler yaşadığım acı ve elemli zamanlar da geçirdim. Her insan gibi, saadetle felaketi yapan ve talih denilen takdire inanıyorum. Hakiki bir Türk terbiyesi ve sağlam bir dinî itikad ile büyüdüm. Türk oğlu Türk Osman Gazi neslinden geldiğimi hiçbir zaman unutmadım ve ecdadımın memlekete, millete yaptıkları hizmetlerden doğan iftiharı daima kalbimde taşıdım.
Otuz seneye yakın, aziz batanın hasret acısıyla Fransa’da meyus bir hayat geçirdikten sonra sevgili memleketime kavuşmuş olmaktan dolayı kendimi ne kadar bahtiyar hissettiğimi söylemek ihtiyacındayım. Bu büyük sevince Cumhuriyet hükümetimizin adalet ve şefkatiyle nail olduğumuz için şükranlarımı arz etmeyi bir vecibe sayıyorum.
Ailemizin genci ve ihtiyarı, bu otuz senelik zaman içinde Türk milletinin selâmet ve saadetine dua etmeyi hayat düsturu saymışlar, Türk oğlu Türk olduklarını unutmayarak mukadderata tâbi olmuşlardır.
Hatıralarımı yazmaktan maksadım sevgili milletime bir küçük yadigâr bırakmak, sarayda geçen hususi hayatımızı hikâye etmek ve tarihimizin son dönemlerinde yaşadığım ve şahit olduğum vukuatı bildirmekle ufak bir hizmette bulunmak arzusudur.
... ..Babam ve Yıldız Sarayı
Kandi Hayatım ve Hatıralarım
Meşrutiyet Devri
Seânik Alâtini Köşkünde Dokuz Aylık Hayatım
Yeniden İstanbul’a Gelinceye Kadar ve Geldikten Sonra Babamın Hayatı
İkinci Sultan Abdülhamid Han’ın ZEvceleri ve Çocukları
Cemil Paşa’ya Cevap
Babam Sultan Abdülhamid & Ayşe Osmanoğlu
Timaş Yayınları
Mart 2018, İstanbul
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder