Gençlerle Gönül Gönüle*

 

Kâinatın en mükemmel varlığı olan insanoğlu dünyaya geldiğinde çok zayıf hâldedir. Diğer hayvan yavruları doğduktan kısa bir müddet sonra ayakları üzerinde durabilmekte, kendi başına yeme içme ihtiyaçlarını giderebilmektedirler. hâlbuki insanın eline kaşığı alması ve ağzına getirebilmesi çok uzun bir zamana bağlıdır.

İşte bu zor dönem annemizin, babamızın ve yakın çevremizin ilgi ve desteği ile aşılmaktadır. Şüphesiz bizi karnında taşıyan, doğuran annemizin rolü çok daha hayatî ve önemlidir.

Buradan çıkan netice şudur: Hayatımız boyunca kırmamaya, üzmemeye, incitmemeye dikkat edeceğimiz insanların başında anne-babamız gelmektedir. Gençlik yıllarında bazen anne ve babamıza yanlış tavır ve hareketler içine girmiş olabiliriz. Burada yapacağımız iş, hatadan en kısa sürede dönüp özür dilemektir.  Unutmayalım ki onlar ne tanıdığımız nr komşumuz ne de arkadaşımızdır. Annemiz ve babamızdır. Ve  dahası bizi en çok seven aziz varlıklardır.

… ..

Anne ve babamızla ilgili esas imtihanımız bizim büyüdüğümüz, onların ise yaşlandığı dönemde başlamaktadır. Ayette de öyle buyurulmaktadır. 

“Rabbin, sadece kendisine kulluk etmenizi , ana-babanıza da iyi davranmanızı kesin şekilde emretti. Şayet onlardan her ikisi veya birisi yaşlan mış olarak senin yanında bulunurlarsa sakın onlara hizmetten yüksünme, “öff!” bile deme, onları azarlama, onlara tatlı ve gönül alıcı sözler söyle. Şefkatle, tevazu ile onlara kol kanat ger ve şöyle dua et: Ya Rabbî, onlar küçüklüğümde nasıl beni ihtimamla yetiştirdilerse ona mükâfat olarak sen de onlara merhamet buyur.” (İsrâ, 17/23-24)

Bu âyetin gereklerini yerine getirebilmek için çok dikkatli olmak, onları incitebilecek söz, tavır ve

davranışlardan uzak durmak gerekir. Her hâlükârda onların haklı olduğunu düşünmek, problemleri sabırla, sükûnetle ve dua ile aşmak gerekir.

… ..

… ..

*Gençlerle Gönül Gönüle & Prof. Dr. Mustafa Kara 

Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları

1.Baskı , Haziran 2024, Ankara